Fenkuł - aromatyczne warzywo
Fenkuł inaczej zwany koprem włoskim jest rośliną należącą do rodziny baldaszkowatych. W ciepłym klimacie fenkuł jest rośliną wieloletnią, w warunkach klimatycznych Polski uprawiany jest jako roślina roczna. Jest to roślina podobna do kopru ogrodowego, charakteryzuje się silnym korzennym zapachem.
Część jadalną rośliny stanowi nadziemne zgrubienie powstałe z nasady ogonków liściowych. Fenkuł jest bardzo cennym warzywem zawierającym wiele witamin i minerałów. Dobrze wpływa na poprawę trawienia i działa uspokajająco. Spożywany jest na surowo jako dodatek do sałatek oraz w postaci różnego rodzaju zapiekanek.
Fenkuł uprawia się z reguły w cyklu wiosennym lub jesiennym, możliwa jest również uprawa na zbiór letni lecz wtedy często przechodzi jarowizację. Roślina ta nie ma specjalnych wymagań glebowych, lubi jednak gleby dobrze uprawione o dużej zawartości próchnicy. Roślina dobrze rośnie gdy ma wysoką zasobność azotu w glebie oraz odczyn zbliżony do zasadowego. Pod uprawę tego warzywa nadają się stanowiska jasne z dużą ilością światła, ale jednak osłonięte od wiatru.
Fenkuł można uprawiać zarówno z rozsady jak i siewu wprost do gruntu. Przygotowanie rozsady wysianej w lutym trwa 8 – 9 tygodni, natomiast wysianej w marcu lub kwietniu trwa 4 – 6 tygodni. Gotową rozsadę wysadza się do gruntu w połowie maja. Bezpośredni wysiew do gruntu w uprawie wiosennej powinien się odbyć na przełomie kwietnia i maja.
Najlepsza rozstawa do wzrostu tego warzywa w gruncie to rzędy oddalone od siebie o 45cm, a odległość w rzędzie 25cm. Ważnym zabiegiem w uprawie jest głębokie spulchnianie międzyrzędzi.
Fenkuł jest rośliną, którą bardzo lubią zające, najlepiej uprawiać go zatem w miejscach ogrodzonych.
W uprawie może wystąpić wiele szkodników, a wśród nich miniarki, mszyce, gąsienice (bielinek kapustnik, tantniś krzyżowiaczek, piętnówki), wciornastki oraz połyśnica marchwianka.
Główki kopru włoskiego zbiera się gdy osiągną średnicę około 10cm odcinając głąb tuż przy zgrubieniu, a łodygi liściowe przycina się na 5 – 10cm. Zgrubienie średnio osiąga masę 200 – 300g, przy korzystnych warunkach dochodzi nawet do 400g. Nie należy zbyt długo zwlekać ze zbiorem, ponieważ roślina w miarę starzenia się traci swój anyżowy aromat i jest mniej smaczna.
Źródło: www.bejo.pl, www.pnos.pl
Grzegorz Świerek